Зона рызыка: моладзевы актывізм у Беларусі
Задзіночанне Беларускіх Студэнтаў падрыхтавала даклад для тэматычнай справаздача да 81-й сесіі Генеральнай Асамблеі ААН «Свабода мірных сходаў і асацыяцый: моладзевы актывізм пакалення Z і будучыня грамадзянскай прасторы». Мы прааналізавал ролю лічбавых інструментаў якія выкарыстоўваліся для мабілізацыі пратэстаў у 2020 годзе, а таксама рэпрэсіўныя меры ў адказ з боку дзяржавы, у тым ліку блакіроўкі інтэрнэту і лічбавае сачэнне.
У 2020 годзе Telegram стаў асноўнай платформай для каардынацыі пратэстаў, забяспечваючы хуткае распаўсюджванне інфармацыі і ўмацаванне гарызантальных сувязяў паміж пратэстуючымі. Акрамя месенджараў, важную ролю адыгралі анлайн-праекты для альтэрнатыўнага падліку галасоў («Голас») і маніторынгу парушэнняў («Зубр», «Сумленныя людзі»).
Дзяржава ўжывае шырокі спектр тэхнічных мер кантролю, у тым ліку наўмыснае абмежаванне доступу да інтэрнэту, фільтрацыю трафіку з дапамогай тэхналогій Deep Packet Inspection (DPI) і выкарыстанне звестак мабільнага білінгу ў якасці доказаў у судзе. Таксама зафіксаваныя выпадкі выкарыстання лічбавых правакацый у чатах для фабрыкацыі крымінальных спраў.
Улады актыўна выкарыстоўваюць артыкулы Крымінальнага кодэкса аб «экстрэмісцкіх фарміраваннях», «закліках да санкцый» і «абразе службовых асоб» для пераследу за практычна любую актыўнасць у інтэрнэце. Спісы «экстрэмісцкіх матэрыялаў» абнаўляюцца штомесяц, што робіць рэпрэсіі пастаяннымі.
Прастора для незалежных студэнцкіх ініцыятыў унутры краіны практычна знішчаная; арганізацыі, у тым ліку ЗБС, прызнаныя «экстрэмісцкімі» і вымушаныя дзейнічаць у выгнанні. Студэнтаў і студэнтак сістэматычна адлічваюць па палітычных матывах і падвяргаюць крымінальнаму пераследу. Найбольш яскравым прыкладам гэтага стала «Студэнцкая справа».
Замест рэальнага ўдзелу студэнтаў і студэнтак у кіраванні ўніверсітэтамі ўлады выкарыстоўваюць падкантрольныя моладзевыя структуры для стварэння «бачнасці прадстаўніцтва» і арганізацыі пастановачных масавых акцый у падтрымку рэжыму.
Афіцыйны дыскурс мае патэрналісцкі характар: улады адмаўляюць наяўнасць у маладых людзей крытычнага мыслення, прадстаўляючы іх пратэсную дзейнасць як вынік маніпуляцый, каардынацыі і фінансавання з боку замежных суб’ектаў.
На сённяшні дзень асобныя меры па абароне правоў моладзі немагчымыя без усебаковых дэмакратычных пераўтварэнняў у краіне і выканання прынцыпаў Балонскага працэсу ў сферы адукацыі.
Чытайце даклад цалкам па спасылцы:
Звязаныя артыкулы
Акадэмічная (не)свабода ў Беларусі
Гэты рапарт апісвае крытычны стан акадэмічных свабод і грамадcкай актыўнасці ва ўніверсітэтах Беларусі. Студэнты і студэнткі пазбаўлены магчымасці ўплываць на адукацыйны працэс, у той час як дзяржаўная ідэалогія і мілітарызацыя сталі абавязковымі элементамі адукацыі. Незалежныя студэнцкія аб’яднанні падвяргаюцца крымінальнаму пераследу і прызнаюцца экстрэмісцкімі, што вымушае іх працаваць у выгнанні. Замест сапраўднага самакіравання ўлады выкарыстоўваюць падкантрольныя арганізацыі для палітычнай прапаганды і імітацыі падтрымкі рэжыму. Ва ўстановах адукацыі пабудавана сістэма татальнага кантролю і сачэння, уключаючы нагляд з боку спецслужбаў і паказальныя суды над актывістамі і актывісткамі. Для выпраўлення сітуацыі праваабаронцы заклікаюць да дэпалітызацыі адукацыі і аднаўлення правоў студэнтаў і студэнтак на свабоду аб’яднанняў.
Гендарная дыскрымінацыя ў беларускай вышэйшай адукацыі
У дакуменце аналізуюцца сістэмная гендарная дыскрымінацыя і бар’еры, з якімі сутыкаюцца жанчыны ў сістэме вышэйшай адукацыі і на рынку працы Беларусі.
Служыць, нельга адмовіцца: мілітарызацыя адукацыі ў Беларусі
Гэты рапарт аналізуе абмежаванні права на адмову ад вайсковай службы паводле перакананняў у Беларусі і ўзрастаючую мілітарызацыю сістэмы адукацыі. Вынікі паказваюць, што мілітарызацыя выходзіць за межы фармальнага прызыву, укараняючы вайсковую падрыхтоўку і ідэалогію на ўсіх узроўнях адукацыі. Рапарт робіць выснову, што ў Беларусі адсутнічае належная прававая і практычная абарона гэтага права, асабліва для маладых людзей.